Manifest van de
Grote Klasse

De gevestigde orde heeft de samenleving opgedeeld en ons laten vechten om de kruimels: op afkomst, op cultuur, op opleiding, op postcode. Maar op de werkvloer, in de wachtkamer en in de sociale huurwoning delen we exact dezelfde materiële werkelijkheid.

• Wij zijn de overweldigende meerderheid.
• Wij zijn de buschauffeurs, de pakketbezorgers en de verpleegkundigen.
• Wij zijn de klasse die de economie draaiende houdt.
• Wij zijn niet een minderheid die om begrip vraagt. Wij zijn de meerderheid die haar rekening komt halen.

Er wordt geld en zendtijd gestoken in het uit elkaar spelen van deze klasse. Elke week een nieuwe scheidslijn, elke week een nieuwe schuldige die toevallig net zo min iets bezit als jij.

Daarom is de strijd tegen discriminatie en uitsluiting voor ons geen bijzaak, geen bijlage en geen concessie. Het is een kernbelang. Wie iemand op zijn achternaam uit een sollicitatie filtert, drukt het loon. Wie een wijk laat verrotten, drukt de gezondheid. Wie mensen aanhoudt om hun gezicht, steelt hun uren.

Uitsluiting is het gereedschap waarmee onze klasse wordt gesplitst. Wij laten dat gereedschap niet in hun handen.

En andersom net zo hard: een beweging die alleen over taal en symbolen gaat en nooit over huur, loon en zorg, organiseert niemand. Wij accepteren die keuze niet, in geen van beide richtingen.

Gevestigde politici praten in gladde, ingestudeerde zinnen. Ze maskeren hun falen met jargon en loze beloften. Wij doen daar niet aan mee.

• Wij fileren het systeem met feiten die je zelf kunt nakijken.
• Wij spreken de taal van de straat en de werkvloer.
• Wij confronteren de machthebbers zonder angst en zonder aarzeling.
• Wij lachen de gevestigde orde uit met humor en cijfers, in plaats van gefrustreerd te schreeuwen. Dat is de hoogste vorm van politieke klasse.
• Onze scherpte gaat altijd omhoog. Nooit naar de mensen naast ons in de rij.

Wij weigeren nog langer te smeken om aalmoezen. Wij polderen niet over de ondergrens: een dak, een dokter en een loon waar je van kunt leven zijn geen onderhandelingsruimte.

Wij organiseren de massa om de controle over onze huren, onze lonen, onze zorg en onze toekomst op te eisen. Niet als publiek, niet als doelgroep, maar als de partij die het werk doet.

De elite heeft haar tijd gehad. Nu is het de beurt aan de meerderheid.

1. 1 — Wij zijn de grote klasse

   Niet een groep, niet een doelgroep, niet een achterban. De overweldigende meerderheid van dit land werkt voor zijn geld en houdt aan het eind van de maand niets over. Dat is geen identiteit die je kiest. Dat is de rekening die je krijgt.

2. 2 — De verdeeldheid is beleid

   Wij zijn niet toevallig uit elkaar gegroeid. Er wordt in geïnvesteerd. Daarom is de strijd tegen uitsluiting voor ons geen bijzaak en geen luxe: het is het gereedschap uit hun handen slaan waarmee onze klasse wordt gesplitst.

3. 3 — Wij strijden met klasse

   Vlijmscherp op de feiten, hard op het systeem, en fatsoenlijk tegen mensen. Wij winnen met cijfers, geduld en humor, niet met modder. Wie boos wordt heeft het al verloren; wij zijn niet boos, wij zijn ongeduldig.

4. 4 — Verstaanbaar of het telt niet

   Elke zin moet te volgen zijn voor iemand die net twaalf uur heeft gewerkt. Ingewikkeld praten is geen teken van diepgang maar van afstand. Wie de massa wil organiseren, spreekt de taal van de massa.

5. 5 — Organiseren boven becommentariëren

   Een miljoen boze reacties verplaatsen geen euro. Een goed georganiseerde straat, afdeling of werkvloer wel. Wij meten onszelf niet af aan bereik maar aan wat we hebben afgedwongen.